تاثیر روش های آموزش خطی و غیرخطی بر انگیزه درونی و خودپنداره دانش آموزان
کد مقاله : 2042-NCEEA3 (R3)
نویسندگان
مهدیه اسلامی نصرت آبادی *1، اعظم طلابی مزرعه نو2، فاطمه بصیری3، فائزه جدی3
1دانشگاه فرهنگیان یزد
2گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 14665-889 تهران، ایران.
3پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران
چکیده مقاله
چکیده:
هدف پژوهش حاضر مقایسۀ تاثیر روش های آموزش خطی و غیرخطی بر انگیزه درونی و خودپنداره دانش آموزان 10 تا 12 سال بود. جامعة آماری کلیۀ دانش آموزان دختر دبستان‌های شهرری بودند. از بین این دبستان‌ها یک مدرسه به‌صورت دردسترس انتخاب شد. تعداد 30 دانش آموز به‌صورت تصادفی به دو گروه آموزش خطی و غیر خطی تقسیم و به‌مدت شش هفته، هفته‌ای دو بار در برنامۀ مداخله‌ای مربوط به خود، شرکت کردند. ابزار گرد‌آوری اطلاعات پرسش‌نامۀ انگیزش درونی دسی و رایان (2008) و مقیاس خود پنداره کودکان پیرز و هریس (CSCS) بود. برای تحلیل داده‌های پژوهش از آزمون تی مستقل استفاده شد. نتایج نشان دادند بین دو گروه آموزش خطی و غیرخطی در انگیزه درونی و خودپنداره دانش آموزان اختلاف معناداری وجود دارد و گروه غیر خطی عملکرد بهتری داشتند. در ‌نتیجه توصیه می‌شود معلمان و مربیان با به‌کارگیری رویکرد جدید آموزش غیرخطی به آموزش مهارت‌ها همراه با ایجاد رفتارهای انگیزشی و خودپنداره بالاتر در محیط‌های آموزشی کمک کنند.
کلیدواژه ها
روش آموزش خطی، روش آموزش غیرخطی ، انگیزش درونی، خودپنداره، دانش آموزان.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی