اثربخشی آموزش تنظیم هیجان به شیوه گراس بر ناگویی هیجانی نوجوانان پسر دارای افکار خودآسیب رسان شهر خاش |
کد مقاله : 1937-NCEEA3 (R1) |
نویسندگان |
عبدالخالق یارمحمدزهی گرنچنی1، مجید امیدی خانکهدانی2، عبدالوهاب شهنواز خالقدادی3، آسیه شهنواز خالقدادی *1 1دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره و توانبخشی، دانشگاه پیام نور واحد قشم، آموزش و پرورش سیستان و بلوچستان، خاش، ایران 2استادیار، گروه روان شناسی، دانشگاه پیام نور 3دانشجوی دکتری رشته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی مرکز بیرجند، استادیار معلم، آموزش و پرورش سیستان و بلوچستان، خاش، ایران |
چکیده مقاله |
پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان اثربخشی آموزش تنظیم هیجان به شیوه گراس بر ناگویی هیجانی نوجوانان پسر دارای افکار خودآسیب رسان شهر خاش انجام شد. این مطالعه با رویکرد کمیو به روش نیمه آزمایشی و با بکارگیری طرح پیشآزمون – پسآزمون با گروه گواه انجام شد. جامعه آماری متشکل از کلیه نوجوانان پسر دارای افکار خودآسیب رسان شهر خاش بود. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، 30 نفر به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری (آزمایش و کنترل) جایگزین شدند. شرکت کنندگان به پرسشنامههای استاندارد ناگویی هیجانی تورنتو ساخته تیلور (1994) و افکار خود آسیبرسان نوجوانان شمالی و برخورداری (1403)، پاسخ دادند. همچنین تنظیم هیجان به شیوه گراس نیز در 10 جلسه 90 دقیقهای به اعضای گروه آزمایش آموزش داده شد. در پایان نیز دادههای پژوهش با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس و در سطح معنیداری 05/0 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش تنظیم هیجان به شیوه گراس بر ناگویی هیجانی نوجوانان پسر دارای افکار خودآسیب رسان شهر خاش موثر بوده است (001/0>P). بر اساس نتایج میتوان گفت که آموزش تنظیم هیجان به شیوه گراس میتواند به عنوان یک مداخله محوری باشد که ناگویی هیجانی و افکار خودآسیب رسان را در نوجوانان کاهش دهد بخشد. |
کلیدواژه ها |
آموزش تنظیم هیجان به شیوه گراس، ناگویی هیجانی، افکار خودآسیب رسان، نوجوانان |
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |