جلوۀ نظریه‌های یادگیری روانشناختی ثرندایک در مثنوی معنوی
کد مقاله : 1922-NCEEA3 (R2)
نویسندگان
ناصر کاظم خانلو *1، فرشیده فتحی هفشجانی2
1استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران)
2استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
چکیده مقاله
مربیان ، معلمان و دست‌اندرکاران امر تعلیم و تربیت، به اصول و روش‌هایی نیاز دارند که با تکیۀ بر آنها به اهداف آموزشی و تربیتی مورد نظر خود دست یابند. اصول و روش‌های مورد نظر اگرچه امروزه در کتب مربوط به این رشته تدوین شده‌اند، اما در متون تعلیمی کلاسیک فارسی نیز پاره‌ای از این اصول و روشها را می‌توان استخراج و بررسی کرد و بر زوایای پنهان ادبیات کلاسیک ایران واقف گردید. بر همین اساس، نظریات ثرندایک به عنوان یکی از مهمترین اصول و مبانی تعلیم و تربیت در مثنوی معنوی ‌مورد بررسی قرار گرفت. ‌
پژوهش حاضر درصدد پاسخگویی به این پرسش است که آیا می‌توان در آثار تعلیمی کلاسیک ایران و خصوصاً مثنوی معنوی به نظریه‌های یادگیری روانشناختی ثراندایک دست یافت؟ در صورت مثبت بودن پاسخ، پربسامدترین نظریه‌های ثرندایک در مثنوی معنوی کدام است و در کدام اثر بیشتر ذکر شده است؟ برای پاسخ به سوالات فوق، این پژوهش در قالب یک طرح توصیفی از نوع تحلیل محتوا انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که در مثنوی معنوی، انواع نظریات ثرندایک دیده می‌شوند و از میان این نظریه‌ها، نظریۀ آمادگی، تمرین و آمایه بیشترین بسامد را دارند. ‌
کلیدواژه ها
‌ثرندایک، پیوندگرایی، مثنوی معنوی،
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر