آموزه های اخلاق معلمی در دعای بیستم صحیفه سجادیه (مکارم الاخلاق)
کد مقاله : 1837-NCEEA3 (R2)
نویسندگان
سجاد محمدزاده ورپشتی *1، حسن شیری1، احمدرضا حسنخانی2
1دانشجو کارشناسی ابتدایی،دانشگاه فرهنگیان باهنر اصفهان(پردیس شهید آیت)
2استادیار گروه الهیات،دانشگاه فرهنگیان،تهران،ایران
چکیده مقاله
معلمی، تنها انتقال دانش نیست، بلکه هنری ظریف در شکل‌دهی به شخصیت و آینده دانش‌آموزان است. در این مسیر، اخلاق حرفه‌ای معلم نقشی کلیدی ایفا می‌کند، چراکه فراتر از کتاب‌های درسی، رفتار و منش معلم است که در ذهن شاگردان حک می‌شود و در زندگی آن‌ها جاری می‌گردد. این مقاله با نگاهی نو، به بررسی آموزه های اخلاق حرفه‌ای معلم بر اساس مفاهیم والای دعای مکارم الاخلاق پرداخته و بر پنج محور اساسی تأکید دارد: چشم‌پوشی، فخر نفروختن، خوش‌اخلاقی، عدالت، و فرو بردن خشم.این آموزه ها در بعد فردی، موجب رشد درونی معلم، آرامش روانی و تعالی روحی او می‌شود و بستری را فراهم می‌آورد که در آن، معلم نه‌تنها آموزگار، بلکه الگویی از متانت و فضیلت خواهد بود. از سوی دیگر، در بعد اجتماعی، التزام به این ارزش‌ها، کلاس درس را به فضایی سرشار از احترام، تعامل سازنده و انگیزه برای یادگیری تبدیل می‌کند و تأثیر آن به فراتر از مدرسه، یعنی در خانواده و اجتماع نیز نمایان می‌شود.در این مقاله، با نگاهی تحلیلی و کاربردی، تلاش شده است نشان داده شود که چگونه رعایت این اصول می‌تواند به تحول در نظام آموزشی و پرورش نسلی آگاه، اخلاق‌مدار و مسئولیت‌پذیر کمک کند. معلمی که چشم بر خطاهای کوچک شاگردانش می‌بندد، از جایگاه خود برای فخر فروشی استفاده نمی‌کند، با خوش‌رویی و عدالت رفتار می‌کند و در لحظات دشوار خشم خود را فرو می‌برد، نه‌تنها تأثیری ماندگار بر شاگردانش می‌گذارد، بلکه چراغی برای آینده جامعه روشن می‌کند.
کلیدواژه ها
آموزه های تربیتی، اخلاق معلمی ،دعای بیستم، صحیفه سجادیه، مکارم الاخلاق،
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر