آموزه های اخلاق معلمی در دعای بیستم صحیفه سجادیه (مکارم الاخلاق) |
کد مقاله : 1837-NCEEA3 (R2) |
نویسندگان |
سجاد محمدزاده ورپشتی *1، حسن شیری1، احمدرضا حسنخانی2 1دانشجو کارشناسی ابتدایی،دانشگاه فرهنگیان باهنر اصفهان(پردیس شهید آیت) 2استادیار گروه الهیات،دانشگاه فرهنگیان،تهران،ایران |
چکیده مقاله |
معلمی، تنها انتقال دانش نیست، بلکه هنری ظریف در شکلدهی به شخصیت و آینده دانشآموزان است. در این مسیر، اخلاق حرفهای معلم نقشی کلیدی ایفا میکند، چراکه فراتر از کتابهای درسی، رفتار و منش معلم است که در ذهن شاگردان حک میشود و در زندگی آنها جاری میگردد. این مقاله با نگاهی نو، به بررسی آموزه های اخلاق حرفهای معلم بر اساس مفاهیم والای دعای مکارم الاخلاق پرداخته و بر پنج محور اساسی تأکید دارد: چشمپوشی، فخر نفروختن، خوشاخلاقی، عدالت، و فرو بردن خشم.این آموزه ها در بعد فردی، موجب رشد درونی معلم، آرامش روانی و تعالی روحی او میشود و بستری را فراهم میآورد که در آن، معلم نهتنها آموزگار، بلکه الگویی از متانت و فضیلت خواهد بود. از سوی دیگر، در بعد اجتماعی، التزام به این ارزشها، کلاس درس را به فضایی سرشار از احترام، تعامل سازنده و انگیزه برای یادگیری تبدیل میکند و تأثیر آن به فراتر از مدرسه، یعنی در خانواده و اجتماع نیز نمایان میشود.در این مقاله، با نگاهی تحلیلی و کاربردی، تلاش شده است نشان داده شود که چگونه رعایت این اصول میتواند به تحول در نظام آموزشی و پرورش نسلی آگاه، اخلاقمدار و مسئولیتپذیر کمک کند. معلمی که چشم بر خطاهای کوچک شاگردانش میبندد، از جایگاه خود برای فخر فروشی استفاده نمیکند، با خوشرویی و عدالت رفتار میکند و در لحظات دشوار خشم خود را فرو میبرد، نهتنها تأثیری ماندگار بر شاگردانش میگذارد، بلکه چراغی برای آینده جامعه روشن میکند. |
کلیدواژه ها |
آموزه های تربیتی، اخلاق معلمی ،دعای بیستم، صحیفه سجادیه، مکارم الاخلاق، |
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |