تاثیر بازی های گروهی بر تقویت همدلی و تعامل اجتماعی در کودکان ناشنوا " |
کد مقاله : 1739-NCEEA3 |
نویسندگان |
اکرم سجودی1، ارکان خوش کلام *2 1معلم 2معلم. |
چکیده مقاله |
کودکان ناشنوا به دلیل محدودیتهای ارتباطی و چالشهای زبانی، اغلب در برقراری تعاملات اجتماعی و تقویت مهارتهای همدلی با دیگران دچار مشکل هستند. این امر میتواند بر کیفیت روابط بینفردی و پذیرش اجتماعی آنها تأثیر منفی بگذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر بازیهای گروهی بر تقویت همدلی و تعامل اجتماعی در کودکان ناشنوا انجام شد. جامعه آماری این مطالعه شامل کودکان ناشنوای ۸ تا ۱۲ ساله شهر سنندج بود. از میان این جامعه، ۳۰ نفر به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب و به دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) تقسیم شدند. روش پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون بود. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه بازیدرمانی گروهی شرکت کردند که هر جلسه ۴۵ دقیقه به طول انجامید. در این جلسات از بازیهایی استفاده شد که هدف آنها تقویت همکاری، تعامل، همدلی و مهارتهای اجتماعی بود. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه استاندارد همدلی دیویس (۱۹۸۰) و پرسشنامه تعاملات اجتماعی گرشام و الیوت (۱۹۹۰) بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بازیهای گروهی تأثیر معناداری بر افزایش نمرات همدلی0.01 p<و تعامل اجتماعی0.05 p<در کودکان ناشنوا داشته است. این یافتهها نشان میدهد که بازیهای گروهی میتوانند بهعنوان یک روش مداخلهای اثربخش برای تقویت مهارتهای عاطفی و اجتماعی کودکان ناشنوا مورد استفاده قرار گیرند. پیشنهاد میشود که مدارس ویژه ناشنوایان از برنامههای بازیدرمانی گروهی بهعنوان بخشی از برنامههای آموزشی و تربیتی خود بهره ببرند تا فرصت بیشتری برای رشد اجتماعی و عاطفی این کودکان فراهم شود. |
کلیدواژه ها |
بازی های گروهی، همدلی، تعامل اجتماعی، کودکان ناشنوا. |
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |