نگاهی کوتاه به فلسفه تربیتی بوعلی‌سینا
کد مقاله : 1633-NCEEA3 (R2)
نویسندگان
حمید جعفریان یسار *1، علی اصغر سام دلیری2، محمد پناهی پاکیزه3، محمدعلی زارعی4
1استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان قم
2استادیار گروه الهیات و معارف اسلامی دانشگاه فرهنگیان قم
3معاون توسعه منابع و امور دانشجویی پردیس حضرت معصومه قم
4کارشناس حراست مرکز آموزش عالی شهید مدنی قم
چکیده مقاله
هدف این مقاله، بازبینی آرا و امور تعلیم و تربیتی «ابن‌سینا» در قالب نظریه یا فلسفه تربیتی «ابن‌سینا» است. این مطالعه به شیوه تاریخی و تحلیل محتوا انجام شده و مطالب آن با مراجعه به اسناد و مدارک مثبوت، جمع‌آوری شده است. این مطالعه نشان داد، بوعلی‌سینا با حضور در دربار سلاطین، به تخصص پزشکی و طبی که نیاز درباریان، بود دست یافت. اما این موضوع باعث نشد که فقط در یک حوزه معرفتی مانند طب و سیاست بماند. «ابن‌سینا» تقریباً نخستین دانشمند مسلمان است که اول، در حوزه تعلیم و تربیت دارای نظریه است، دوم، برخی از نظریات خود را در امور تعلیم و تربیت به کار برده، سوم، «ابن‌سینا» در کار خود دارای سبک و روش بوده، چهارم، فلسفه تربیتی «ابن‌سینا» تا آن اندازه منسجم است که می‌توان به توانایی برنامه‌ریزی آموزشی و درسی وی پی برد و پنجم، با بررسی دقیق‌تر، می‌توان آرای تربیتی «ابن‌سینا» را در قالب به نظام تربیتی توسعه داد. از یافته دیگر این مطالعه می‌توان گفت که «ابن‌سینا» (شاید ناخواسته) دارای توانایی برنامه‌ریزی آموزشی و درسی میان رشته‌ای هم بود. به طوری که وی فلسفه را در سیاست و طب؛ و فلسفه و طب و هنر را در تعلیم و تربیت تلفیق کرده است. «ابن‌سینا» در نظام تربیتی خود به مبانی، اصول، اهداف، روش، محتوا (برنامه آموزشی و برنامه درسی)، معلم، دانش‌آموز، خانواده، همسالان، تشویق، تنبیه و موارد دیگر توجه داشته است.
کلیدواژه ها
بوعلی، فلسفه تربیتی، تعلیم و تربیت، روش‌های تربیتی، امور تربیتی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر