مبانی تربیت اخلاقی از منظر قرآن و نهج البلاغه
کد مقاله : 1630-NCEEA3 (R2)
نویسندگان
آسیه السادات مدرسی سریزدی *1، محمدعلی دهستانی2، مطهره اسلامی3
1گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665، تهران، ایران
2گروه حسابداری- دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد- یزد- ایران
3هنرآموز تربیت کودک- آموزش و پرورش استان یزد
چکیده مقاله
در نظام آموزش و پرورش یکی از با اهمیت ترین و موثرترین مباحث در زندگی فردی و اجتماعی انسان ها، تربیت اخلاقی است. آنچه این جستار را پر رنگ می کند ورود دین و معنویت در کنار آموزش و هم پوشانی این دو عنصر در راستای هم است که باعث می شود متربی به غایت انسان اصیل که همان قرب الی الله و کمال انسانی است دست یابد. در اسلام هدف تربیت، پرورش انسان‌های متفّکر، پژوهشگر، راهبر، دانشمند، متدیّن، خلاق و آراسته به فضایل اخلاقی دانسته شده که در سایه آموزش های درست و توسط افراد آگاه و با بصیرت محقق خواهد شد. در این مقاله تلاش شده تا با نگاهی ژرف، آموزه های تربیتی و اخلاقی قرآن کریم و کتاب نهج البلاغه مد نظر قرار گرفته و ضمن بیان مفهوم تربیت اخلاقی؛ اصول، روشها و عوامل موثر در تربیت اخلاقی از منظر دو منبع قرآن و نهج البلاغه مورد بررسی قرار گیرد.
کلیدواژه ها
تربیت اخلاقی، قرآن، نهج البلاغه، مبانی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر