بررسی رابطه پایبندی به انجام نماز و پیشرفت تحصیلی در بین دانش‏آموزان دوره دوم مدارس پسرانه
کد مقاله : 1422-NCEEA3 (R1)
نویسندگان
اسداله اسدی گرمارودی *1، حسن حاجی زاده اناری1، رضا کریمی2
1استادیار، گروه آموزش معارف اسلامی، پردیس شهید چمران، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
2دانشجوی کارشناسی ارشد، رشته علوم قرآن و حدیث، پردیس شهید چمران، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه پایبندی به انجام نماز و پیشرفت تحصیلی در بین دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه دوم مدارس منطقه 14 شهر تهران بود. این پژوهش از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری مطالعه، دانش‌آموزان دبیرستان‌های پسرانه دوره دوم منطقه 14 شهر تهران در سال تحصیلی 1403-1402 بوده است. با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی و بر اساس فرمول کوکران، نمونه 324 نفری انتخاب شد. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه نگرش و التزام عملی به نماز ساخته انیسی و همکاران (1389) برای سنجش پایبندی به انجام نماز و معدل دانش‌آموزان برای سنجش پیشرفت تحصیلی استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار spss و آزمون‌های ضریب همستگی پیرسون، رگرسیون چندمتغیره و تحلیل واریانس یک طرفه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج ضریب همبستگی نشان داد شاخص پایبندی به انجام نماز و مولفه‌های آن با پیشرفت تحصیلی رابطه معناداری دارند. نتایج رگرسیون چندمتغیره نیز نشان داد اعتقاد به اثربخشی نماز در زندگی روزمره بیشترین تاثیر را بر پیشرفت تحصیلی داشته است. ضریب تعیین برابر 42/0 بوده و بیانگر این است که 42 درصد از واریانس پیشرفت تحصیلی توسط این مولفه‌ها تبیین می‌شود. همچنین، براساس تحلیل واریانس یک طرفه، تفاوت مشاهده شده پایبندی به انجام نماز در بین رشته‌های تحصیلی معنادار بود. به عبارت دیگر، علوم تجربی بیشترین میزان پایبندی به انجام نماز و علوم ریاضی کمترین میزان پایبندی را داشت. بنابراین در برنامه‌ریزی‌هایی که در راستای پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان انجام می‌گیرد باید اقامه نماز و پایبندی به انجام آن مورد توجه قرار گیرد.
کلیدواژه ها
پایبندی به انجام نماز، پیشرفت تحصیلی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر