تربیت اخلاقی و نقش ادبیات عرفانی: مطالعه‌ای بر آموزه‌های «منطق الطیر» در توسعه اخلاق دانش‌آموزان متوسطه دوم در شهر رشت
کد مقاله : 1348-NCEEA3 (R2)
نویسندگان
صونیا زارع بازقلعه *
استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه فرهنگیان گیلان
چکیده مقاله
تربیت اخلاقی به عنوان یکی از ارکان اصلی تعلیم و تربیت، در شکل‌گیری هویت فردی دانش‌آموزان و ارتقای سطح اخلاقی جامعه نقش بسزایی ایفا می‌کند. در این راستا، آثار ادبی، به‌ویژه آثار نثر عرفانی و تربیتی، می‌توانند به‌عنوان منابع غنی برای توسعه تربیت اخلاقی محسوب شوند. در این پژوهش، با رویکردی کیفی، به بررسی قابلیت‌های کتاب «منطق الطیر» عطار نیشابوری در توسعه تربیت اخلاقی دانش‌آموزان متوسطه دوم پرداخته شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که «منطق الطیر» با بهره‌گیری از داستان‌های تمثیلی و آموزه‌های عرفانی، مفاهیم اخلاقی ارزشمندی همچون صداقت، محبت، خلوص نیت و همدلی را ترویج می‌دهد. این مفاهیم می‌توانند تأثیر عمیقی بر نگرش‌ها و رفتارهای دانش‌آموزان گذاشته و به تقویت شخصیت اخلاقی آن‌ها کمک کنند. علاوه بر این، مطالعه این اثر به ارتقای تفکر انتقادی و خودآگاهی دانش‌آموزان نیز منجر می‌شود. نوآوری اصلی این پژوهش، ارائه چارچوبی برای ترکیب آموزه‌های اخلاقی عطار نیشابوری با برنامه‌های درسی آموزش و پرورش می‌باشد. این تحقیق نه‌تنها به بررسی محتوای «منطق‌الطیر» پرداخته، بلکه با معرفی روش‌های عملی برای تدریس این آموزه‌ها در کلاس‌های درس، به ارتقاء تربیت اخلاقی دانش‌آموزان کمک می‌کند.
کلیدواژه ها
تربیت اخلاقی، منطق الطیر، ادبیات عرفانی، دانش‌آموزان متوسطه دوم، تفکر انتقادی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر