بازکاوی مفهوم «گناه نخستین انسان» در اندیشه‌ی اسلامی
کد مقاله : 1075-NCEEA3 (R3)
نویسندگان
سید رضا پورسید1، سید مهدی پورسید *2
1گروه روان‌شناسی، مرکز آموزش عالی اقلید، اقلید، ایران
2گروه آموزش روان‌شناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر، بازکاوی مفهوم «گناه نخستین انسان» در اندیشه‌ی اسلامی می‌باشد. روش پژوهش حاضر، روش کیفی از نوع کتاب‌خانه‌ای است. داده‌های پژوهش حاضر از میان کتب (1424-1368 هجری قمری) گردآوری شده است. خوردن آدم از میوه‌ی درخت ممنوعه که در یهودیت و مسیحیت به گناه نخستین شهرت یافته است تأثیر فراوانی در اندیشه و رفتار آنان با نوع فرزندان آدم و به ویژه زن داشته است تا جایی که در بین مسیحیان از این واقعه به شروع قهر خدا با آدم تعبیر می‌کنند، و برای آشتی بین انسان و خدا به اندیشه‌ی دیگری پناه برده‌اند که اندیشه‎ی فدا (قتل مسیح برای جبران گناه نخستین و گناهان بعدی اهل ایمان) نام دارد. اما قرآن و روایات اهل بیت نه تنها آدم و حوا را گنه کار نمی‌دانند بلکه آنان را بندگانی مطیع می‌دانند که برای اطاعت الهی و با اجتهادی که ظاهراً موجّه و عقلانی می‌نمود از درخت ممنوعه خوردند و اگر چه به مقصود خود دست نیافتند ولی آدم قبل از توبه، شایسته‌ی نبوت شد ولی به خاطر اثرات جسمانی‌ای که از خوردن آن درخت در آنان حاصل شد، نتوانستند در بهشت به حیات خود ادامه دهند و به ناچار به زمین فرود آمدند تا نقایص خود را جبران کنند. هدف شیطان از اجرای این نقشه به ظاهر شوم این بود که بتواند راهی برای تسلط بر بنی آدم پیدا کند تا شاید از تنهایی در جهنم رهایی یابد پس به ابزاری که در این داستان بدان اشاره شده متوسل شده و به هدف اولیه‌ی خود می‌رسد.
کلیدواژه ها
گناه، آدم، حوا، ابلیس، سجده، درخت ممنوعه، اخراج (هبوط).
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر